تعادل بین عشق و نفرت

چاه، ان، چی؟... چرا؟ آقا بهداد لاهوتی. آدمی که به افسانه‌ی شکوه دو هزار و پانصد ساله دل‌خوش کند حقش همان است. اما آن کسی که چاه و ان و آفتابه و برنز را خرج تحقیر چیزی کند که دیگری (به هر دلیلی) به آن دل بسته هم چنگی به دل نمی‌زند. ما هم مثل شما از زندگی با گوریل‌های عقب‌افتاده حال نمی‌کنیم . زیر لب مزخرف بارشان می‌کنیم و شاکی بودنمان را در جمع‌های کوچک آدم‌های مشابه خودمان ابراز می‌کنیم. ولی پیژامه پیرمردها را در جمع پایین کشیدن هم ذهنیت کال و لمپنی می‌خواهد. می‌فهمم که به نظرت ایران و ایرانیی که آن بوده و این شده چقدر چندش و خشم برانگیز است. می‌فهمم که متن لوح خط میخی تو را چه حالی میکند... (واقعاً!!! درکت می‌کنم... حداقل فکر می‌کنم درک می‌کنم). اما پدر بازنشسته منِِ نوعی هنوز ترجیح می‌دهد آفتابه را توی مستراح بگذارد، هنر را در گالری ببیند، تاریخ رادر موزه بگذارد و رویای افتخارات ساختگی و تاریخیش را هم مثل مدال به سینه‌اش بزند. و کار برنزی شما را در خلا هم نمی‌گذارد (پلاستیکیش را می‌خرد۲۵۰۰ تومان و تا قرون آخرش را هم استفاده می‌کند). ابوی من و شما‌ دلش را به رویای آن روزهایی خوش کرده‌ ظاهراً ما هم قوم گردن‌کلفت ولی برده آزاد کن و یهودی پناه‌بده و منشور حقوق بشرنویسی بودیم. امروز او نه زورش به این نسل نعل به سقف می‌رسد و نه دم‌پرشان می‌آید. اصلاً برای همین است که میخ خط میخی و کورش و داریوش مانده. برای اینکه وارثان کورش والا همین کوتوله‌های امثال من و شما هستند که شهامت به نمایش گذاشتن اصل آفتابه را ندارند و باید به زور برنز ابراز نظر کنند. اگر راست میگی برو تو مسجد محل بگوز و لطفاً پیژامه این پیرمردها را پایین نکش. اما باز هم کار کن. پا داد از ان و چاه هم بکش بیرون... بخدا فهمیدیم (همه فهمیدن! حتی غیر ایرانی‌ها. یکیش کافی بود)! مطمئن باش خیلی از آن‌هایی که با تو هم عقیده هستند هم عقل و هم زبانشان می‌رسد این‌جور اعلام برائت کنند. اگر نمی‌کنند به‌خاطر بی‌شهامتی نیست... به خاطر این است که تا این حد نامهربان نشده‌اند که آفتابه گردن بغل‌دستی بیاندازند. به نظرم کارهایت مدال نمی‌گیرد (حتی برنز)... مگر آدم عصبانی دیگری یکی با حلبی برایت بسازد! همین